Długa broń palna
składająca się z dwóch niegwintowanych luf biegnących równolegle obok siebie, z
identycznymi komorami nabojowymi, w tym samym kalibrze, lecz z różnymi czokami (końcowe zwężenie lufy, które
powoduje skupienie śrutu).
Głównie do
polowań na zwierzynę drobną – najczęściej do ptactwa łownego. Broń ma znaczny
obszar rażenia śrutem, co wywołuje dość duże obrażenia. Dobrze strzela się z
niej do rzutków.
Po oddaniu dwóch strzałów wymaga
przeładowania.
Lufy zlokalizowane są w baskili, ryglowane tzw. kluczem. Mogą być umieszczane poziomo –
wówczas mamy do czynienia z dubeltówką
horyzontalną lub jedna na drugą – wówczas taka dubeltówka zwana jest bockiem lub nadlufką.
Rozróżnia się dubeltówki z kurkami
zewnętrznymi i wewnętrznymi (bezkurkowa).
Z tej broni można strzelać śrutem albo myśliwskim nabojem kulowym przeznaczonym do
strzelania z broni o lufach gładkich, zwanych Beneką (typu W-8 lub typu dzik).
Na polskim rynku najczęściej broń o
kalibrach 12 i 16, rzadziej 20.